Yπεκφυγή

Καναρίνι γεννημένο μέσα σ'ένα μήλο.
Στα 40 καλοκαίρια,
έχει περάσει πάνω από τα μισά
σε χειμερία νάρκη.
Τρέχει να προλάβει
 ό,τι και οι άλλοι.
Έτσι αναλώνεται μέσα στο μέινστριμ της δύσης
και στην κίνηση της αττικής οδού,
κάποτε σκουπίζοντας το ιδρωμένο του μέτωπο
με ένα διαφημιστικό αδυνατίσματος,
κάποτε ανάβοντας τα χριστουγεννιάτικα λαμπάκια
σε μια έσχατη προσπάθεια να φωτίσει το απόκοσμο.
Ο χρόνος υπάρχει.
Όπως και σε μία εν'γένει αποτυχημένη εγχείρηση βασεκτομής...
...που ο ασθενής βρίσκεται σε αναισθησία...
...με πλήρη ωστόσο έλεγχο της διαδικασίας,
ώστε να πραγματοποιήσει τομή του εαυτού.

Προορισμένος να χάσει τον όχι και τόσο σκοπό του.
Προορισμένος να χάσει το φόβο της απώλειας.

Μία νύχτα θα ξυπνήσει(!) ο γέρος για να βάλει ένα ποτήρι νερό.
Τότε θα δει στον καθρέφτη ένα παιδάκι.
Μεταξύ τους;
Τίποτα!