Τίποτα
περισσότερο από έναν εργάτη.
Τίποτα λιγότερο
από έναν εργάτη,
που υπηρετεί σαν
να μην είχε επιλογή, τον ευεργέτη.
Δουλεύει για τον
εαυτό του, για να συμπληρωθεί.
Αμοιβή είναι η
ευχαρίστηση του fuhrer.
Δουλεύει για να
μη σκέφτεται,
η σκέψη πονάει.
Δουλεύει πάντα
σκυφτός, για να μην βλέπει
και να μην τον
βλέπουν.
Μόνο όταν
κουράζεται, σηκώνει αργά το κεφάλι,
και κοιτά
στοργικά, στα μάτια τον κύριο.
Ενίοτε σαν το
κουτάβι.
Και εκείνος,
ελεήμων, του δίνει την άδεια είτε να βιάσει,
είτε να σκοτώσει
έναν σύντροφό του, για να εκτονωθεί.
Άλλες φορές, σαν
το γύπα.
Καρτερά το
θάνατο. Ζει τη μέρα που θα φτιάξει τη δική του Αρία Φυλή.
Που κάτω από τα
Κιγκλιδώματα θα του φωνάζει «Heil!».
Και πάνω στο
όνειρο απελευθερώνει ένα χαμόγελο,
το οποίο κανείς αφού το κρύψει η ντροπή του, δε θα δει.
Και πιο σκυφτός
από ποτέ, επιστρέφει στην εργασία.
Η εργασία
απελευθερώνει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου