Αποπνοή

20.000 λεύγες κάτω από τη γαλήνια επιφάνεια της θάλασσας,

βρίσκεται μια ταραγμένη γυναίκα.

Δεν έχει σώμα, αλλά πνίγεται.

Ο χρόνος τελείωσε, εκείνη όμως μετράει τα δευτερόλεπτα.

Μάλλον κάτι περιμένει.

Κι’όταν δεν έρχεται,

ξεριζώνει το μόλις 5 μηνών βρέφος από τα σπλάχνα της.  

Το νερό δεν αφήνει το αίμα να ξεραθεί στα χέρια της,

ούτε το ουρλιαχτό να ακουστεί,

όμως από τον πόνο της πέφτουν τα μαλλιά και τα νύχια.

Μέσα από μια κόκκινη ομίχλη,

η λεχώνα αφήνει το κομμάτι της να αναδυθεί.

Ελπίζει να το βρει στην επιφάνεια κάποτε. 

Κι’αυτή μένει στο βυθό, αναπνέοντας βαθύτερα.

Το αλμυρό νερό φουσκώνει το δέρμα της.

Καίει τα πνευμόνια της.

Λιώνει τα μάτια της.

Παρόλο που δεν έχει σώμα.